1
Yorum
2
Beğeni
5,0
Puan
20
Okunma
Susma…
Bir kelime et, yeter.
Sözlerin olmasa da
Bakışın konuşsun bana.
Gururum ipekten bir mendil gibi
Düşer ayaklarının ucuna,
Almam geri.
Yeter ki sen,
Bir an olsun susma.
Ben alışığım yalnızlığa,
Gecelerle aynı yastığa baş koymaya,
Ama sen susunca
Kandiller sönüyor içimde.
Kır beni, üz beni,
Ama yok sayma.
İnsan en çok
Sessizlikte terk ediliyor.
Bir “git” de, razıyım,
Bir “kal” de, mahkûmum.
Ama susma sevgilim,
Çünkü sen sustukça
Ben biraz daha ölüyorum.
5.0
100% (3)
Şiirin sahibi
Cevap Yaz