4
Yorum
12
Beğeni
5,0
Puan
159
Okunma
Aşk, bazen bir cellâdın sessiz elleri,
Bazen darağacında sallanan son umut…
Ve dünya şairleri,
Yüreklerinin kanıyla yazdı bunu.
Şair der ki gecelerin içinden:
“Sevgi gözle değil, ruhla görür insanı.”
Ama ruh da yorulur bazen,
Bir vedanın gölgesinde asılı kalır.
Ben bir mapus penceresinden seslenirim
“Seni sevmeseydim, ben yanmazdım…”
Aşk dediğin biraz yangındır zaten,
Kül olmadan tamamlanmaz hiçbir sevda.
Bir kadının saçlarında kaybolurken
Şunu fısıldar geceye:
“En kısa aşk bile sonsuz bir iz bırakır.”
Ey dünya…
Sen ne çok âşığı astın
Kendi kurduğun korkulara.
Kimi gururunda öldü,
Kimi susarken,
Kimi bir çift göze ömrünü verirken…
Şimdi ben de
Aşkın idam sehpasında
Boynumda hasret urganı,
Son nefesimde adını taşıyorum.
Ve biliyorum;
Bazı aşklar ölmez…
Sadece şiir olur.
5.0
100% (4)
Şiirin sahibi
Şiirin sahibi
Şiirin sahibi
Şiirin sahibi
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
Cevap Yaz