4
Yorum
8
Beğeni
5,0
Puan
64
Okunma

Baharın ve huzurun müjdesi.
Bu şehir pas tutmuş Cemrem,
Duvarlarında küfür var, umut yok.
Geceler yumruk gibi inerken üstüme
Adını bağırdım göğe,
Gökyüzü çatladı bir an.
Yollarda kan, ceplerde yalan,
Herkes biraz yaralı, biraz talan.
Ben kendimle kavga ederken aynalarda
Sen çıktın karşıma,
“Vazgeçme” dedin gözlerinle.
Cemrem!
Bu şiir bana dar, sana geniş,
Aşk dediğin biraz kavga, biraz ateş!
Yansın üstüme bütün yalnızlıklar,
Ben bu yangında seni seçtim,
Cemrem!
Davullar vurur içimde geceden,
Bir sigara, bir isyan, bir de sen.
Kırık dökük hayallerin ortasında
Bir tek sen düzgünsün,
Bir tek sen gerçeksin!
Beni bu sokaklar büyüttü Cemrem,
Düşe kalka, küfrede seve.
Ama sen girince hayatıma
İlk kez dizlerim titredi,
İlk kez korktum kaybetmekten.
5.0
100% (5)