4
Yorum
10
Beğeni
5,0
Puan
157
Okunma

EZELİ DOĞANAY BİR REHBER
Gök sustu,
yer çekildi derin bir uykuya,
Rüzgar bile değmiyor artık durgun suya.
Ezeli bir karanlık sarmışken her yanı,
Dünya bekliyor sessizce o büyük anı.
Bir nida yükseldi en derin karasından,
Işık süzüldü göğün dar hatırasından.
Yırtıldı karanlık,
sanki bir perde gibi,
Ezeli Doğanay,
doğdu bir müjde gibi.
Sadece ufku değil,
ruhu da sarar bu nur,
Kalbin kuytularına ebedi bir müjde solur.
Kırılır zincirleri korkunun, şüphenin ve yasın,
Sen,
karanlıkta yönünü arayanın aynasısın.
Adınla başlar yollar,
seninle biter keder,
Işığın değdiği her can,
bin yıllık huzura erer.
Vakit vuslat vaktidir,
silinir dumanlı anlar,
Gümüş bir rehber gibi yol gösterir tüm zamanlar.
Ne gölge düşer artık,
ne sönür bu kutsal fer,
Karanlık yollarda yürüyene,
o en sadık rehber.
Zamanın ötesinden süzülen bir ömürlük ışık;
Ezeli Doğanay, her ufukta seninle barışık.
Mühürlendi bu ışık,
ne dündedir ne yarın,
Sonsuzlukta yankısı bu ezeli kararın.
Gök çökse,
yer sarsılsa, sönmez bu kutlu ay,
Ebediyet pusulan olsun,
Ezeli Doğanay.
Emel Abokan
07/2/2026
13:08
5.0
100% (3)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.