Aynaya bak hele, gör şu yüzünü,
Seni iki yüzlü sahtekar seni.
Söylediğin söz tutmuyor özünü,
Seni iki yüzlü sahtekar seni.

Açtığın yaralar bir bir kanıyor,
Millet seni çok dürüsttür sanıyor,
Gittiğin yollar ardından yanıyor,
Seni iki yüzlü sahtekar seni.

Ananı boyar, babana satarsın,
Dost elinde yılan olmuş yatarsın,
Kötü günlerimde göbek atarsın,
Seni iki yüzlü sahtekar seni.

Yağa banmış, kokuyor vıcık vıcık,
Senden ne salata olur, ne cacık.
Aynaya bak, halin ne kadar gıcık,
Seni iki yüzlü sahtekar seni.

Yalan konuşa konuşa kandırır,
Gerçekmiş gibi söyler inandırır,
Fırsat bulunca seni dolandırır,
Seni iki yüzlü sahtekar seni.

Minareyi çalar, kılıf uydurur,
Seni enayi yerine koydurur,
Yattığı yatağı bile soydurur,
Seni iki yüzlü sahtekar seni.

Bastığın yerlerde ot bile bitmez,
Uğursuzluk getirirsin, hiç gitmez.
Yalan kuyusu lafına laf yetmez,
Seni iki yüzlü sahtekar seni.

Ebuzer’im der ki, uzak dur benden,
Bıktık yemin üstüne yemininden.
Bahsetme boşuna imandan, dinden,
Seni iki yüzlü sahtekar seni.

Şair Ebuzer ÖZKAN