Otopsi raporu

İçi boş cümlelerin
İmla hatalarından düştüm
Gizlenen yüzümün teslim edilen ruhuyla.
Aşkın figüran rolüyle
Senaryosunda altı çizili ayrılığı oynadım
Sende başlamayanın
Bende bitişini seyrettim
Heba edilmiş gençliğin
Son baharını solurken.

Kafesini yarıp göğsümün
Uçurdum kırık kanatlı aşk kuşlarını
Özgürlüğün diyarına
Sen/sizlikti kirli sevdalar.
Sonu bilinen başlangıcın
Merhabası duruyor kulağımda.

Yanlış anlamlar çıkarılan satırların
Harf aralıklarında bitmişti
Bir cümlelik yeri kalmayan sen
Kurutulmuş sevdanın
Yapraklarını savurdu aşkın rüzgârı
İçi boş satırlara düşerken karanlığın siyahı
Tükenmiş gülüşlerini kazıdım
Yıldızların gözünden

Sahte ağıtları fısıldanıyor
Sağır dinleyişlerimle tıkıyorum kulağımı
Sessiz harfler ile unuturken

Ölüm haberi yayılırken dilden dile
Şimdi yüzünde suçlu yazılı şiirlerin
İdam bakışlı düşlerinden düşüyor ömrüm
Boynu morarmış harflerin
Otopsi raporunu düzenledi aşıklar
Ölümün sabahında
Bilekleri kesik cümleler ile yazarken
Son mührümü aşk imzalıyor

Seyircisiz figüranlığın
Son sahnesiydi ayakta alkışlanan

Serdar Özyanız