0
Yorum
2
Beğeni
5,0
Puan
14
Okunma
Geceyi içime çekip
kendimle baş başa
duruyorum bu akşam…
Kimseye yaslanmadan,
ayın kırık ışığına bakarak.
Şehir benden erken vazgeçmiş,
sokaklar yabancı,
asfalt ayaklarımın altında suskun.
Duvarlara sinmiş yorgunluklar,
geceyle nöbet tutan kediler,
içimde konuşmayan bir çocuk.
Arka sokaklarda
duygu sanılan alışkanlıklar dolaşıyor,
sevmeyi aceleye getiren eller var.
Bir yerlerde insanlar
beyaza yüklenmiş hayallerini gömüyor,
ben kendi karanlığımla yüzleşiyorum.
Kanayan yanlarıma söz sürmüyorum artık,
umut paslı kaplardan bana düşmüyor,
mutluluğu kendimden istiyorum.
Yıldızları düşürmeye çalışmıyorum,
salıncak kurmuyorum kimseye,
ağırlığımı tek başıma taşıyorum.
Ve geceyi içime çekip
kendimle barışarak
yaşamayı seçiyorum bu akşam.
5.0
100% (1)
