4
Yorum
16
Beğeni
5,0
Puan
134
Okunma
Odada asılı duran o ağır palto,
Hâla omuzlarında taşıyor gibi dedemin yükünü
Cebinde unutulmuş bir tespih, bir de eski tütün kokusu
sanki her tanesinde saklıyor o en uzak dünü.
Düğmeleri cözülmüş bir hayatın son şahidi gibi
Duvarda öyle sessiz, öyle mahzun bekliyor.
Ben ne zaman dokunsam o sert, yünlü kumaşa
Avuçlarıma çocukluğumun bayramları ekleniyor
Yüzündeki cizgileri o paltonun kıvrımlarında aradım,
"Güle güle evlat" diyen sesi halâ cebinde saklı
Ondan kalan bu vakur duruş
zaman karşısında hep haklı
Simdi ne zaman üşüse içimdeki çocuk
Gidip o paltonun gölgesine sığınıyorum gizlice.
o sadece bir kumaş parçası değil
Beni kollayan en sıcak düşünce
5.0
100% (7)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
Cevap Yaz
