Hayallerde imkansızligin olmaması ne güzel




"Thomas Edison ampulü nasıl buldu?
Edison, pamuk ipliği filamentinin yardımı ile on üç saatten fazla ışık bulabildi ve 27 Ocak 1880'de ilk ampul patentini aldı. Daha fazla araştırmadan sonra, Edison ve laboratuar ortakları karbonize olmuş bambunun 1.200 saatlik sürekli ışık sağladığından mükemmel filament maddesi olduğunu öğrendi."




Önce hayal etti sonra icat etti




Işık oldunuz bir çok göremediklerimize



Sizi okumak bambaşka bir keyif bambaşka bir tat

Rüya defterinin ilk sayfasını açmış gibi hissettim.....
ama bulanık değil aksine güçlü imgeler ve hangi imge nereye yakışır nereye uygun bilinciyle yazılmış.

Girişi... kendini ortaya koyuş biçimi çok güçlü ben ışığın sülalesindenim... bir anda karanlığın prensi değil aksine karanlığı anlayan ve onunla ne yapması gerektiğini bilen bir kalemin ayak sesini duyuruyor.

Kaleminde en çok çelişki yazdığın zamanlarda bunu zarafetle yan yana getirmen. Mesela çiy damlası-umut, çay - şiir , karanfil -sevinç bunlar şiirde sırıtmıyor bir masaya oturmuş hem kırılgan hem dayanıklı ama sade bir dille hasbihal ediyorlar kalemin sayesinde bizimle...

Yine kalemini uzun zamandan beri takip ettiğim için olsa gerek ilerleyen bölümlerde özellikle şiirin ortalarına gelince rüzgarın özür dilemesi yada serçenin pazar gününe yuva kurması bir hayal olarak değil de merhametli bir evren düşündüğün ve herşeyin birbirine karşı bir sorumluluğu olduğunu bildiğin bir dünyayı resmetmişsin.

En çarpıcı yanıysa şu şiir masalsı ilerlerken bile acıdan kaçmıyor
Celladın güneşten urgan örmesi, intiharın güller dökmesi, doğmamış bebeğin mezar taşına mektup yazması… Bunlar sert imgeler ama bağırmıyorlar. Fısıldayarak sarsıyorlar. Özellikle son iki dize, şiiri bir anda metafizik bir eşikten geçiriyor ölüm korkutucu değil, sessiz ve süslü bir kapı olarak duruyor.

Derin bir nefes aldıktan sonra şiirde heybemde ne kaldı dersem....
Umutluyum .... umudu inkar etmemem gerekiyor. Dünya acısıyla tatlısıyla tuhaflığıyla kabul ederek yaşamamız gereken bir yer...

Senin yüzünden bir sigara daha gitti şair...

Nicelerini okumak üzere

sizin kaleminiz, güneşin turuncu
saçlarından urgan örecek kadar cesur,
bir serçenin takvim yaprağına yuva
kuruşunu izleyecek kadar naif. 'Işığın
sülalesinden' gelip de karanlık bir
kuyunun dibine hayalden merdiven
dayamak, ancak sizin gibi bir ruhun
harcı olabilir.gökyüzünü gümüş bir
kaşıkla tabağına alan o kızın masumiyeti
ile kendi mezar taşına mektup yazan
doğmamış o bebeğin hüznü arasında
devasa bir köprü kurmuşsunuz.
şiirinizde ölüm, korkutucu bir son değil;
bir kelebeğin kanadına gizlenmiş,
hayatın 'en süslü ve en sessiz' kapısı
olarak karşımıza çıkıyor.en ağır vedaları
bir intihar gibi değil, güller dökerek ve
rüzgârdan özür dileyerek anlatmanız,
kelimelere fısıldadığınız o dervişane
sabrın en güzel kanıtı gerçeklerin
ötesinde, bu turkuaz rüyayı bize
yaşatan o uçsuz bucaksız hayal
gücünüze ve emeğinize sağlık."

saygılarımla.."