Kimsenin duymadığı güzel sözler sarf etmek isterim sana,
bir nazına yazmak isterim satırlarca mısra.
Karlı dağların doruğuna adını yazmak,
bil; çölde adını haykırmak isterim
nüsra nüsra.

Sevmeni isterdim beni,
hiç unutmamanı,
yalnız bırakıp da gitmemeni.
Sisli yollarıma ışık olmanı
isterdim yar.

Hasretinle yanan göğsüme soğuk bir su,
sensiz kör olan gözlerime bir nur.
Derin, kabuk tutmamış yaralarıma merhem,
zehrime panzehir
olmanı isterdim yar.

Bir uçurum ucunda sustu dünya,
karşıda yalnız bir yansıma.
Seni senden öte sevmişim yar,
illüzyonlar bile nafile bana.

Gerçeğin bile yalan söylediği bir yerdeyim şimdi,
geceler omzuma çökerken
susmayı öğrendim adını anmak yerine.

Bir adım daha atsam düşeceğim,
durursam içimde kalacağım.
Ne gidişine kızabildim,
ne kalmayışına alışabildim.

Zaman içimde seni silmeye çalıştı
ama her çizikte biraz daha kazıdı.
Ben seni kaybetmedim yar,
sen bende eksik kalmadın hiç.

Şimdi yalnızlıkla aynı masadayım,
ikimiz de susuyoruz.
O beni anlıyor,
sen hiç denemedin.