​Biz aslında birbirimizden gitmedik,
Kışın beyaz sessizliğinde
Hayalken gerçek gibi duruyoruz içimizde,
Sensiz yaşanan zaman uzadı.uzadıkça
Gecenin bilmem kaçıncı birinde
Seni aramak için çıkıyorum balkona
Kar taneleri yağıyordu tane tane
Manolya ağacının parlak yapraklarına,
O an hatırladım senle beraber sustuğumuzu
Her sessizlik, tenimizde biriken bir itiraftı
"Seni hâlâ ilk günkü o açlıkla arıyorum."
​Bu kentin üzerine yağan kar taneleri gibi
Sadece anıları değil, içimizdeki yangını
Ben söndürmeye çalışıyorum ama nafile
Parmak izlerin hâlâ ruhumun kıvrımlarında,
Ve adın, her nefesimde aşk gibi asılı kalıyor.
Hayalken ve uzakken bu kadar iz bıraktın
Yanı başımda bir yaşam gerçeği gibi...
​Seninle geçen her saniyeye sarılıyorum.
Varmısın canım aşkı yanımıza alarak...
Yarım kalmış bir senfoni nin melodisini
El ele çalıp yorumlayarak yaşamak için,

Bedri Demirpençe