Her yüreğin zemherisi başka vakit çöker
Kimi nisan sanır kışı kimi ocakta bekler
Kimi de temmuzun en alevli saatinde
Ayazı iliklerinde saklar kimse bilmez

Şairler anlatmak için yazar hayatındaki sırları imgelerin içine sararak. Okuyan şayet çok iyi tanımıyorsa şairi anladığı, hissettiği kadar yorumlar. Nurefşan hanımı sadece rahmetli arkadaşımın
( Hayrunisa Şenel) kızı olarak biliyorum. Birkaç defa şahsen görüşsek de yaşadıkları hakkında bilgim yok, her kim olursa olsun anlatılmasını istemem de, anlatmış bile olsa unutur um. Şimdi bu şiiri kendim yazmışım gibi okuyup neden böyle ifade ettiğimi düşünerek yazıyorum. Yapay zeka kelimelerinin arkasına saklanmadan.

Mevsimsel özelliklerle başladığı bu şiir okuyana bir davet niteliğinde… Zaman zaman da olsa zor bir yaşantısı olduğunu hissettiriyor. Bir tür içsel hesaplaşmasına çağırıyor. Şiir boyunca zemheri kelimesi geçiyor, kışın en şiddetli zamanı. Peşinden doyumsuz bahar gelse de mevsimsel döngünün kaçınılmazıdır zemheri yeniden gelecektir
İçinde zaman zaman kara kışın soğuk yüzüne şahit olsa da durumunu son derece yumuşak bir dille anlatmıştır. Şair hepsinin farkındadır, isyan yoktur sadece kabulleniş vardır.

İmge, bir veya birden çok kelimeyle oluşturulabilir. Gizlenmiş benzetmeler olarak da nitelendirilen imgeler eski şiirimizde ortakken son dönem şiirinde her şairin kendine özgü olarak ürettiği imgeler, kullanılmaktadır.

Aydım karanlığımdan
Caydım cayamadıklarımdan
Döküldü dilimdeki bağ bozumu
Üzüm karası sözlerim

dizelerinde, dış dünyaya ait unsurlar şairin geçmişini andıracak şekilde aktarılmış ve imgesel bir anlatım kurulmuştur. Şiirde geçen “Döküldü dilimdeki bağ bozumu
Üzüm karası sözlerim
” şaire özgü bir imge ve özgün bir tasarım olarak değerlendirilebilir. gerçekten okuyan bir insanı anılara götürebilecek şiir için teşekkürler arkadaşım.