Teşekkür etmeme dahi razı değilsen
Söyle çekinme
Bil ki minnetim boynumda bir zincir
Sukutum ise ne altındır ne gümüş
Ateştir dilimde
Gönlümde yanarda sönmez


Kara bulutları salmışlar sanki üstüme
Göğsümde zamansız gök gürler
Dilim duyulmayan şimşek şimşek çakar
Bilmediğim yerden vurgun yerim
Lakin sen bir damla cevap esirgersin
Oysa bilirim ki başkalarına lebi deryasındır

Sanma ki bu sükut aczimdendir
Ben ki kelamı kılıç eylemişim
Bir harfle cihanı titretirim
Hududsuz bir sevdaya sabrederim amma
Sabrında gönül heybemde bir sınırı var

Ey hayat ben sana teşekkür ettikçe
Sen madem teşekkürümü kabul etmezsin
Al o vakit sitemimi kabul eyle
Zira kulun minneti reddolursa
Arşta yankılanır isyanı
İnler gögün mavisi
Bular kaleme karayı

Yetmedi mi gögümü buladığın karaya
Dağıt artık şu kara kara bulutları
Dağıtmıyorsanda
Yağdır bütün kahrını
Islanmaya razı olurum da
Yine de baş eğmem
Senli sensizliğin zilletine

Suskunluğuma cevap ver!
Bir nefes bir nida bir işaret…
Yoksa bil ki bu sükutun içinden
Öyle bir ben doğar ki
Ne sen tanırsın onu
Ne zaman tanır
Ne de
Varlığı zul gelene yokluğu şükür diyenler tanır

Yaz dedi gönlümün telleri
Yaz dedi arzuhalini....

Yazana zul okuyana zul olsun satırlar
Bilinsin ki bu şiir
Teşekkürü yasaklanan bir kulun
Göğe meydan okuyan duası


İnayet PİRTİNİ
Siyah Beyaz Şiir