Bilirim ki her şey bende bir tık fazla
Sözüm fazla
Suskunluğum fazla
Gözümden süzülen yaş fazla
Yazdığım şiirler
Gönlümdeki aşk fazla
Sendeki ben
Gereksiz

Gökyüzü yırtılsa ne olur
Şimşekler kirpiklerimde sabahlasa
Gözyaşım sel olup adını sürüklese
Taşsa içimden içime attıklarım
Suskun limanına çarpar yüreğim
Ne denir ki
Gereksiz

Dursa dünya
Ekseninden utansa
Güneş ayla yer değiştirse
Yıldızlar kanayan yerlerime
Merhem diye dizilse
Yoksun işte ekseninde
Beklemekten usanmadım
Mucizeyi olmayacağını bile bile
Yaktığın sigara sönmeden
Acım geçer diye düşünme
Gereksiz

Ne geveze bu gönül
Kendi kendine nutuk atar
“Söze hacet yok” demeyi bilmez
Kuşu, rüzgârı, sesi
Herkesi konuşturur
Bir kendini susturamaz
Duymayana feryada figana ne hacat
Duymaları
Gereksiz

Dökme suyla döndürdüğün
Değirmenin tekeri elbet çıkar raydan
Zorlama
Sana gelince biten her güzelliği
Dilenme aşkı canandan
Israrcı olana yakışır acziyet
Şöyle bir bak aynaya
Kendine gel diyerek
Tükenmez kaleme aşkı tüketmek
Gereksiz

Gülüşün yarım kalanın
Gülüşünü tamamlama yarışı
Sadakat dediğin sadece yüzük takmak mı
Gülüşünü tamamlayanlar
Anladım ki benden başkası
Yorulmaktan yorulduğun
Düşünmekten kuruduğun
Hasta olup şifalanmadığın
Yürekte yanmak
Gereksiz

Merak edip durma artık
Aşkın hangi cümlesindeyim diye
Kar yağmış düşlerine
Küremiş iş makineleri
Güle güle.... düşlerine
İçinden geçenleri yut önce
Sonra
Yaz bir kere de sen kocaman bir
GEREKSİZ

Kim neye gerekli bilinmez ama
Aşka aşkla yanmayan
Gereksiz