Adın yazılı alnıma,
Yârim yârim, esmer yârim.
Kor düştü kara bağrıma,
Yârim yârim, esmer yârim.

Gül ektim taşa toprağa,
Boy verdi gözümde yaşa.
Bir bakış yeter ilaca,
Yârim yârim, esmer yârim.

Bağlamamın teli inler,
Bir ömür boyu ah çeker.
Dumanlı dağlar diz çöker,
Yârim yârim, esmer yârim.

Kara yazgım yâre düştü,
Zalim gurbet ele düştü.
Yüreğim ateşe düştü,
Yârim yârim, esmer yârim.

Turnalar geçsin göğümden,
Haber götürsün köyümden.
Bir selâm salsın yârimden,
Yârim yârim, esmer yârim.

Dost meclisi sensiz eksik,
Türküm sensiz yarım, kesik.
Bir ses ol da düş güzellik,
Yârim yârim, esmer yârim.

Kül oldum aşk ocağında,
Yetim kaldı dudağımda.
Bir yer aç kalbim bağrında,
Yârim yârim, esmer yârim.

Sazım çalar tel tel sana,
Hasret çöker her bir yana.
Yıldız düşer her duama,
Yârim yârim, esmer yârim.

Aşk yoluna serdim başı,
Meşkle doldu gönül taşı.
Gel ağlatma garip kışı,
Yârim yârim, esmer yârim.

Halilî der aşk tahtında,
Sır olayım sol yanında.
Can feda olsun uğrunda,
Yârim yârim, esmer yârim.

Halil Kumcu

Şiirden geriye kalan satırlar:

Gönül sazsa, telini hasret titretir.
Hasret ağırdır, saz bile tel tel taşır.
Saz susar, söz kalır; söz de gönle düşerse türkü olur.
Saz susarsa dil konuşur, dil susarsa yürek yanar.

20 Ocak 20026 / Salı / Bartın