Bir buğday ambarında, tam altında zeminin
Bir fare yaşıyormuş kilerinde geminin

Küçücük bir delikten sızıyormuş taneler,
Arada çavdar, yulaf dökülmüş; daha neler…

Bu sessiz berekette kavuşurmuş rızkına,
Bolluktan olsa gerek, hinlik düşmüş aklına.

Deliği genişletse, komşuları çağırsa,
Çoğaltsa ekinleri, yiyip kussa, böğürse…

Hava atmakmış derdi; maksat düşman çatlatmak,
Bir parti düzenleyip konfetiler patlatmak.

Büyütmüş kemirerek o ufacık deliği,
Bedavadan yiyorken tutmadığı balığı.

İşleri tıkırında, bolluk varken ne güzel;
Kesilmiş bedavası, kalmış alık müptezel.

Delik çok büyüyünce fark edilip yamanmış,
Fare bitmiş tükenmiş; açlık nasıl yamanmış.

Desinler yola çıkmış, dediler gazı vermiş,
Eller çatlasın diye hırsından azıvermiş.

Canbolat Murat, durma; dile gelenler dursun,
Şükür, sabır, azimle güzel hayaller kursun

18/01/2026
Murat CANBOLAT