1
Yorum
5
Beğeni
5,0
Puan
34
Okunma
Gökyüzü bugün kendini unuttu,
maviyi bir kenara bırakıp
Fırtına ile dans etti.
Gelinlik çağındaki genç kız gibi.
Ben de öyleyim işte.
hiçbir kelimeye sığmak istemeyen
bir nefes kadar başıboş,
bir dalga kadar kararsız.
Adımlarımın ritmini yolun değil,
İçimin eğimi belirliyor.
Biri “neden?” diye sorarsa cevabım yok;
Çünkü bazen yönsüzlük de bir yön olur.
Güne dokunuyorum, elim yanmıyor,
Geceye dokunuyorum, gölgem büyüyor,
Adını bilmediğim bir sessizlik
Omzuma konan kuş gibi bakınıyor.
Sorsan hiçbir yere ait değilim
Ama her bölgem bir ülke taşıyor;
kırılmış bir heves,
gülümseyen bir iz,
kaybolmuş bir yol,
henüz yazılmamış bir umut.
Ve
Belki de özgürlük,
uçmak değil meselem.
sürekli düşüyor gibi hissediyorum kendimi.
İnadına dik durup gülümsüyorum...
5.0
100% (2)
Şiirin sahibi
Cevap Yaz