VAZGEÇTİM

Kapımda çürümüş bir çift ayak izi,
Masamda yarım kalmış iki soğuk çay.
Duvarda asılı kalmış eski bir fotoğraf,
Hepsi tek tek sustu,
Ben de sustum aynı anda.

Defterin kenarında adın kazınmış,
Üstüne çizik çizik
Yine de silinmiş sayılmaz.
Çekmecede saklı biletler,
Kırık bir bileklik.
Hepsi "kal" diye bağırdı,
Ben içimden ayrıldım çoktan.

Vazgeçtim,
Senden vazgeçtim.
Yandım,
Külleri zehir diye içtim.
Düştüm,
Kendi izimi bile sildim.
Adımı unutsun diye bu şehir
Vazgeçtim.

Aynamda gölgen durur,
Yüzün kayıp.
Islak bir cam gibi gözlerim,
İz dolu ama boş.
Telefonun ışığı yanıp, sönmez artık.
Sessizlik çalar burda,
Çaldıkça ben de eksiliyorum..

Sen hep haklı kaldın hikayende,
Ben kötü karakter
Siyah çerçevede.
Belki de en büyük intikamım,
Artık hiçbir şey hissetmemek..!

Emel Abokan
15/01/2026
03:52