1
Yorum
5
Beğeni
5,0
Puan
102
Okunma
Geceye Düşen Işık
Kapımda pas tutmuş bir sessizlik var,
Ne adın çalıyor ne sesin.
Söyle, suskunluk mu bu
Yoksa benden vazgeçmenin en uzun yolu mu?
Akşam inerken şehrin omuzlarına,
Güneş yarım bir söz gibi çekiliyor ufuktan.
Tam o an,
Gözlerin beliriyor karanlığımda
Geceye düşen tek ışık gibi.
Bu şehir geçit vermiyor artık bana,
Sokakları adımlarımı tanımıyor.
Sular içimi yakıyor,
Çünkü dudaklarının serinliğini unuttu hepsi.
Ben çileyi sonradan öğrenmedim,
Doğarken yazıldı alnıma.
Hasretle barıştım çoktan,
Yalnız senin yokluğunla barışamadım.
Aynaya baktığım her geceden
Bir çift yaşlı göz bana bakıyor,
Ve yine,
Hiç şaşmadan
Gözlerin doğuyor karanlığıma.
5.0
100% (4)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.