Kar idim dağ başlarında güneşle eriyip
Soğuk suskunluğumdan sıcak sabaha baktım
Akşam oldum ayla sustum yıldıza dayanıp
Karanlığın koynunda seninle gece oldum

Bir fidandım rüzgâr yorgun toprağa tutunup
Ağaç oldum kökler saldım yıllara uzandım
Yaprak çiçek meyve derken ömrüme ad koyup
Bir baharın dilinde seninle hayat buldum

Bulut olup göğe çıktım yüküm yağmur ağır
Damla damla çözüldüm içimde yol çağırır
Nehir oldum önüme setler duramaz artık
Denizlere yürürken seninle sefer oldum

Bir bebektim avuçlarda masum bir bakıştım
Çocuklukta düştüm kalktım sokaklarda taştım
Gençliğimde yandım da yaşlılıkta ders oldum
Bir ömrün aynasında seninle insan oldum

Umutlarla savrulan ruh ayetle duruldu
Kur’an’a yaslandım da imanda sabır buldum
Hayat denen yolun adını İslâm’da buldum
Bir ömrün sonunda secdeyle tastamam oldum