Suskunluğum çığlık olur gecenin en kör yerinde,
Adını saklar dudaklar, titrer her bir kelimemde.
Bir ömür eksik kalmışız sevdalığın defterinde,
Ruhum hayaline köle, gücün yeterse azat et.


Semaya yıldız, ay küsmüş, bütün ışığı saklanmış,
Kâinatta zaman durmuş, kalbim yoluna aklanmış.
Her susmaların içimde omuza vebal yüklenmiş,
Ruhum hayaline köle, gücün yeterse azat et.


Sabahlar sırlara sürgün, geceler daha bir uzun,
Aydınlık düşman olurken karanlıklar kara yazım.
Gönül yüküm öyle ağır, kulluktan öteyse sözün,
Ruhum hayaline köle, gücün yeterse azat et.


Bir umutla tutundum belli belirsiz yarınlara,
Adın düştü dualara, gelip geçen anılara.
Toplaşır insanlar bir gün işlediği günahlara,
Ruhum hayaline köle, gücün yeterse azat et.



Susarken gecem, kelimem dar, içimden taşar sızı,
Adın düşer sol yanıma, belki kader, belki yazı.
Ne kadar kaçabilirim, görüyor iken kalp gözü,
Ruhum hayaline köle, gücün yeterse azat et.



Bütün gece ağrıyordu yüzün göz bebeklerimde,
Dertlerin dağı dizildi sessizce kirpiklerimde.
Sorsalar, sadece sendin aklımın en derininde,
Ruhum hayaline köle, gücün yeterse azat et.


Yollar beni sana değil, daha bir uzağa sardı,
Ne sevinçle tam yaşandı ne de acı yarım kaldı.
Kalbim hep aynı yerdeydi, zaman sadece daraldı,
Ruhum hayaline köle, gücün yeterse azat et.


Belki bir gün bu hikâye küllenir su rüzgârlarla,
Belki de adım silinir usulca akıp yıllarla.
Kalbim nasıl mühürlendi en suskunu dualarla,
Ruhum hayaline köle, gücün yeterse azat et.


Bizden ne bir selam kalmıştı ne de verilen sözler,
Yarının yeri sabitti, geçmedi üstümden izler.
Acı dumanı üstünde, dil dile derdini gizler,
Ruhum hayaline köle, gücün yeterse azat et.


“Zaralıcan” deyip deyip ben kendim ile bölündüm,
Güzel bakışta çoğaldım, bin susuşta da çözüldüm.
Zamanı yarım bıraktım, hatıralara sürgündüm,
Ruhum hayaline köle, gücün yeterse azat et.


28.12.2025 – İST
ZARALICAN