Bu ne bir kederdir, ne de sıradan bir dünya sızısı,
İki ruhun buluştuğu o ezeli anın tercümanı.
Sadece senin gözlerinde saklı, göğün ışıltısı,
Kalbe dokunan her damla, ezelden mühürlenmiş bir yazıdır.

Ne zaman ki hasret bir dağ olur, önümde durur,
Ne zaman ki dünya, senin yüzünden mahrum kalır;
Gökyüzü o an benimle birlikte ağlar,
Ve gönlüm, o ilahi aşkın sırrına boyun eğer.

Seninle varoluşum, yokluğunda bile tam,
Çünkü bu yağmur, aradaki mesafeyi siler.
Damla değil, sanki ruhundan bir merhamet, bir kelam,
Bütün karanlıkları delen, bizdeki sonsuz kelamdır.

Zaman nedir ki, biz bu bağda yitirdik onu,
Ne dün ne de yarın var, sadece bir sevdamın yıkılışı var,
Her ayrılık, aslında büyük bir kavuşmanın sonu,
İçimde bir sen doğar, gerisi sadece bir aldatmacadır.

O ince sesle iner, bir fısıltı gibi usulca,
"Korkma" der, "bu bağ çözülmez, hep var olacaktır."
Sensiz geçen her saniye, kalbimde bir senfoni çalar,
Şimdi o ezgi, iki yarım ruhun ebedi vuslatıdır.

Düşün ki, kâinatın her noktasında bir izimiz var,
Aşkımız, yıldızların dönme sebebi, denizlerin tuzu.
Ne zaman ki gözyaşı dökerim, kalbimden sızar,
Gözyaşım, senin adını anan en derin duygudur.

Toprak nasıl susarsa bin yıl boyunca yağmura,
Ben de öyle susadım senin ruhundaki o nura.
Her damla bir müjdedir, sanki ezelden bu yana,
Akan bu nehir, bizi götürür en büyük ummana.

Kaderin kalemi durmaz, çizerken yolumuzu,
Sen doldurdun aşkınla, bu bomboş avucumu.
Gözlerin bir liman, sözlerinse pusulam benim,
Seninle aydınlanır, en karanlık ve kör gecem.

Güneş sönse ne çıkar, kalbinin ateşi varken?
Yollar kapansa ne olur, ruhun ruhuma değerken?
Bu bir masal değil, bu varlığın en çıplak hali,
Seninle buldum ben, dünyadaki en eşsiz hayali.

Dağlar dile gelse, anlatamaz bendeki bu harı,
Rüzgârlar savuramaz, yüreğimdeki bu efkarı.
Bir yağmurun altındayız, ıslanan sadece beden,
Ruhumuz çoktan geçmiş, o görünmez ince perdeden.

Şükürler olsun o narin, o kutsal yağmura,
Zira o, bizi ayırmayan, birleştiren kudrettir.
Sen benim hem çölüm, hem de o ferahlatıcı suyum,
Bu, sadece aşk değil; kâinatın en yüce gayesidir.

Artık ne söz biter burada, ne de bu büyük sevda,
İsmimiz yankılanır, her zerrede, her kutsal duada.
Gönül yağmuru dindiğinde bile, ruhumda sesin kalır,
Bu sonsuz vuslat, mekanı ve zamanı benden alır.
Cemre Yaman