2
Yorum
11
Beğeni
5,0
Puan
92
Okunma
Bir günah gibi taşıdığım yükümdü adım,
Sildin mi defterden, bana hiç sormadın.
Dilimde bir dua, kilitli dudaklarımda,
Affedilmeyenler en ağır yaraymış meğer.
---
Çürüyen bir meyve gibi içimde kaldın,
Ne yağmur yıkayabildi, ne zaman aldı.
Gözlerin bir sorgu, bakışların cellat,
Ve ben, daima sanık, daima mahkum.
---
Suskunluğun duvarı ördün aramıza,
Her tuğla bir veda, her harç bir pişmanlık.
"Özür" kelimesi düştü dilimden yere,
Çatladı, parçalandı, yerini bulamadı.
---
Geceler en çok bana sorar onu:
"Temizlenir mi leke, döner mi zaman?"
Bir cevap bulamaz yastığımın altı,
Sadece bir eziklik, bir kırık ayna.
---
Belki affedilmemek de bir son değil,
Sadece taşınacak başka bir çile.
Yüküm ağır, yolum karanlık, ellerim boş,
Affedilmeyenler kulübünün tek üyesi.
5.0
100% (5)
Şiirin sahibi
Şiirin sahibi
Cevap Yaz