2
Yorum
9
Beğeni
5,0
Puan
63
Okunma
Bir ipin ucunda bekledim seni
ip bana benziyordu
kopmakla inanmak arasında
ince bir telaş
Bir kelimeyi fazla tuttum içimde
adı güven
fazla tutulunca
bir cam bardak gibi çatladı
Sen yürürken
zemin değiştiriyordu
ben buna kader dedim
yerçekimi güldü
Bir bakışın vardı
içinden geçilmiyordu
geçmeye kalktım
kendimi düşürdüm
Aşk sandığımız şey
bir sandalyeydi
belki oturduk
ayağı eksikti
Güven,
düşerken öğrenilen bir dildir
konuşanı az
susarak bilen çok
Şimdi kalbimde
kırık bir pusula
hep seni gösteriyor
hiç yönü yok
Turgay Kurtuluş
5.0
100% (4)
Cevap Yaz