Gün be gün kayboluyor yalanmış tüm amanlar.
Başladığım yerlere gidesim de var gibi.
Sislerin içindeyim fırsat vermez yamanlar.
Özlemek mi aşk mı bu bilesim de var gibi

Gecede seyr-u sefer eylediğim zamanlar.
Çözüldükçe içimde çoğalıyor figânlar
Sustuğum her nefeste saklı kalan gümanlar.
Sükût dehlizlerini delesim de var gibi

Âh ile devr-i dâim döner cümle demânlar
Kavrulurken yanarken yok olurken limanlar
Yaralarıma sinmiş közler, küller, dumanlar
Hardan gelen alafa gülesim de var gibi

Bir yanımda hazânım bir yanımda bahârım
Sîneme çöken yükü sorgusuzca ararım.
Tutunacak dalım yok bi çare ihtiyârım
Şeb olup da aleme çilesim de var gibi

Mânâ perdesini de açar ruh penceresi
Çöker ayn-ı hakîkat özdendir seceresi
Yükü vurur sırtıma istikamet neresi.
Kendi kısmet hükmüne taksimim de var gibi

Bir sükûtla büyürken salsalın esâreti
Sözlerimde gizlidir kalbimin cesareti
Gözümdeki yaşlarda hüznümün kefareti.
Karanlığa düşünce teslimim de var gibi

Uyanır her seherde ben gibi candan özüm.
Takvimimden düşerken eyvahtır dilde sözüm
Aynalara baktıkça düşer boşluğa yüzüm.
Çizilmiş yazgıma da silesim de var gibi

Çöker göğsüme dehrin taş kesilmiş safâsı
Kül olur mazrût ömrün devrilmişçe sefâsı
Tâkatimle sınanır zahir olmuş cefâsı
Boynuma geçen yükü dilesim de var gibi

İlmek ilmek örülür vuslatın imtihânı
Körelen hançerlerde tenimin tek nişânı
Ahir nefse yüklenen arzuların sûkânı
Kendimi yok sayışta göresim de var gibi

Ne gamın sonu vardır ne vuslatın devâsı
Kesilir dönmek ister kalbinin temennâsı
Zâhir olan feryâdı gizler yine adâsı
Ömrümdür bu zor döngü gidesim de var gibi