Bin derdimin bir dermanı, varsa Hakk’tan gelir sabret.
Gece uzun, yol karanlık,umut eyle eyle minnet.
Kahrın da var bir hikmeti, sanma her yük gönle zahmet.
Ağlama gönül, ağlama; sabrın özü şükür elbet.

Taş bağrımı yarsa da gam, içimde umudum haklı.
Her imtihan bir emanet, her bir yara dünden saklı
Düşsen de kalkmayı dene, doğrul dikil aklı paklı.
Sen ol pervane misali, sen ol yananlardan farklı.

Rüzgâr sert eserse bugün, yarın diner tüm fırtına.
Sabır ile yoğrulan kalp erer bu ilahi sırra.
Şükür, darlıkta anahtar, açar kapıyı yarına.
Bekle baharlar gizlidir kışlar basmıştır bağrına.

Yandım diye isyan etme, ateş nar-ı güller eyler.
Nice erenler geçmiştir her biri de ayrı söyler.
Sabrın sonu selâmettir, söz boşa değildir beyler.
Her gecenin ardındadır mevlam görek neler eyler.

Diz çöktüysem yorgunluktan, secde bil onu ey gönül.
Kırılan yerden sızar nur, ora olur çeşm-i bülbül.
Şükür eder garip garip gonca iken katmerli gül.
Hüzün pas bağlatır kalbi, şükür onu silen kor kül

Kapandı sandığın kapı, sabırla tekrar açılır.
Sabır ve sükunet ile bütün şerlerden kaçılır.
Hakk terazisinde her şey tam ölçüsüyle saçılır.
Kul bekler, Rab rızasıyla şerler hep hayra kılınır.

Yüküm ağır deme sakın, omza göre verildi yük.
Her nefes kutlu bağıştır fark etmesen de çok büyük.
Şükret darda kaldığında kalbin olsa ezik göçük.
Hamd şükre gark olan beden her lahza da Hakk’a dönük.
Hakkı anan dil ve gönül nasıl olur cılız sönük.

Şükür bilmeyen göremez sofrasındaki nimeti.
Sabır susmak değil gönül susup vermek emaneti.
Fırtınada dümenleri bırakmamak mahareti.
Gözyaşın secdeye düşsün, o öz nurun emaneti

Titreyen kalp duasını arşta tüm melekler görsün.
Şükürle yoğrulan sabır, kulda cevherlere dönsün
Kırık gönülleri rahman sonsuz kudretiyle örsün.
Bin bir derdim varsa bugün, bin şükrüm dilimde sürsün.