Her gün isyankarız,hüzünlüyüz
Gülmek dersen yasak yüzümüze
Bedenim yorgun,yaşamaya hevesim yok
Bir zamanlar taşardım yeşilırmak gibi
O halimden,neşemden eser yok şimdi
Kapalıysam içime,sebebim belli
Mutluluktan uzaktayız,soran yok
Silindi hafızamdan mutluluk
Gırtlağıma kelimeler takıldıkca
Yazdıkca kalemim acıttı canımı
Yalnız bir gecenin ardından
Bir kez daha uyandım sensiz güne
Güneş odamın tüm karanlığına galip gelse de
İçimdeki karanlığa zerre aydınlık sunamıyordu
Geceden bir şeyler atıştırdığım için
Yine sensiz tutuyordum yalnızlık orucunu

Yüreğim sensiz gözlerim uykusuz
Peşimi bırakmadı talihsizlik
Sokağına attığım her adım
Sensizliği yüzüme tokat gibi vuruyor
Ruhumun eziyet gördüğünü hissetim
Aynaya baktığımda
Yüzümde oluşan belli belirsiz çizgiler
Geçmişe götürüyor beni
Benim mi bu çizgili yüz demeden edemiyorum
Basit bir hayatın varlığından şikayetçiyim
Ürkek sokak lamlarına selam olsun
Bu ilk değil ha son da olmayacak
Sahahın bitmeyen telaşı başlıyor
Kiminin elinde simit isteksiz bir ısırıkta
Kimileri koşar adımlarla gözleri saatte
Çoğunun elinde sigara bekleyişte
Parayı bulanlar fosur fosur uykularında

Bizimki kiralık bir yaşam
Hayallerden uzak yaşıyoruz
Çocukluğum geliyor aklıma
İlk ettiğim küfür,ilk ettiğim kavga
İlk rüyamdaki ses, ilk aşka gelişim
Karasuyun nemli havasından
Ciğerlerime iyi gelir düşüncesiyle
Derin nefes almaya çalışıyorum
İçimde bir sıkıntı vardı atamıyorum
Kimseyi derdimi açamadım
Aklıma sahte mutluluk pozları veren
İnsanlar geldi ve iğrendim yaşamaktan
Kafamda çivi gibi yer etti bu durum
Aynı olasılık beynimde can buldu

Oturdum meydanda sahil kafede
Yanımda ayırmadığım kağıt kaleme
Bir bardak çayelimde bir şeyler karaladım
Düşünüyorum,düşündükçe acı çekiyorum
Acı beni bir kez daha yalnız bırakmadı
Kendimi çalan müziğin ritmine bıraktım
Ve düşlerim zihnimle sevişmeye başladı
Oysa bütün mısralarım yarım kalmıştı
Oysa bütün cümlelerimi senin için kurmuştum
Kapatmıştım kendimi her şeye
Nefesinden kabuklar örttün yaralarıma
Kapandı kapanmaz dediğim yaralarım
Bir bulut gelip soluma kondu
Körebe gibi kaldım yalnızlığın ortasında
YEŞİLIRMAK