Bir sualtı zindanındayız seninle
Yosun tutmuş taştan bir sahnede
şarkı söyleyen de biziz
İki yabancı hayaletiz diyoruz
aynı şarkıdan doğan ve ayrı ölen

Sen
kıvrıla kıvrıla
içimden geçiyorsun benim
ve ben de senin
Bazen
tekmişiz gibi kalıyoruz iç içe
ama görmüyoruz birbirimizi
Gözlerimiz
zindanın tavanında cam duvarlarında
Renk renk yüzlercesi ışıklar saçarak
dökülüyor öylece

Orada
istiridye kabuğunda
üstüne zamanı çekmiş uyuyan aşk
gezegenler dolanıyor koşarak
Ve bir rüyanın anahtarını bırakıyor bize
Böylece gözlerimiz yeniden doğuruyor kendini
Yarattıkları girdapta
geriye sarıyor her şey

Alabildiğine yeşil bomboş bir alandayız şimdi
Ve atlar sırtlarında taşıyor
yok olmuş bütün güzel masalları

Derken sen
uyan diyorsun bana
Yok oluyor bütün güzel masallar
Derken sen
uyan diyorsun bana
Yok oluyor bütün güzel masallar
Derken sen
uyan diyorsun bana
Ben uyanıyorum
Ve bilmiyorum
bana mı ait uyandığım güzel masal