Havası mı suyu mu yoksa gözde kusur mu
İşittiğim, gördüğüm, yaşadığım lezzetsiz
Neden tercihler kine, husumete evrilir
Kırk yıllık çınar bile bir söz ile devrilir
Ve gelmez elden bir şey, hayat pek çilelidir.

Alsam sazı elime çalmak istemez canlı
Teller pek isyankârdır, tezene ise apayrı
Düzen dedikleri yola bataklıktan geçilir
Kurt ile çakal bile birbirinden beslenir
Ezgilerde bir matem, hayat bu imiş madem
Vah ninem ve vah ki dedem dilden bile silinir.

Günü kurtarmak olmuş insanların muradı
Çizgisi de kalmamış hoyrat olmuş fıtratı
Geçmez gün, saat geçmez, yaklaşıyor kıyamet
Neye uzandık ise vermez bize bir lezzet.

Kim çaldı güneşimizi, gecede nerede Ay
Baktıkça semavata görürsen yıldızları say
Ey muhterem zevatlar içinde bayan ve bay
Ya dönelim yeminden, bu düzene uyalım
Uymazsa bu tercih bize şimdi yola çıkalım.

Görülen o ki gidiş, anarşiye de evriliş
Her kaosun sonunda yaşanır bir diriliş
Bırakalım kalmasın yanmayan hiçbir değer
Belli ki bu aralar hayat sürer keyfeder.

Asla abad olunmaz karanlıksa bu gidiş
Sırtı yaslanacak mesnet bir tek Yaradan imiş
Aşık güzel düşünmüş, pek güzel de söylemiş
Sazın bağrından düşen sitem cümlemizeymiş.

Zorluklar ne yapar bize şiarımız doğruluksa,
Yaslandığımız değer olur gecede bir kor lamba
Gönül teli bu talana bir müddet katlansa da
Ufuklar bekler bizi haydi yürüsün ayaklar
Bir ve beraberce isek doğacak yeniden şafaklar.

Oğuzhan KÜLTE