Sen başkasıyla, ben bir başkasıyla,
Yarım kalmış iki kalp, aynı tahta masayla.
Ayrı şehirde, bir karanlıkta, aynı yasayla,
Aynı yuduma mahkûm,zehiriz bir damla

Gündüz bir cellattır, vurulur aşkın boynuna,
Gerçekler dokunur rüyanın alın yazısına.
Geceden yaşarız ne varsa gizli kalan içimizde,
Sabah her şeyi defneder ölümün sessizliğine.

Aynı yolda yürür gibi, uzak düşer adımlar,
Aynı şarkıyı duyar, başka hüzne ağlar yıllar.
Bir fotoğraf gibi donup kalmış o bakışlar —
Ne geçmiş bizimle, ne de gelecek yarınlar.

Kalbimde saklı bir ömür sustum sana,
Adını bile anmadan ağladım her sabaha.
Göz göze gelmeden solar her heves safakta,
Söz yerine susar ecel, bir nefes dudakta.

Kim bilir, belki de bir duada buluşuruz,
Kaderin unuttuğu bir satırda konuşuruz.
Bir köşede ya da çıkmaz bir yolda karşılaşır,
Aynı sızıyla, farklı yaşamları anlatır dururuz.

Ne göz kalmış geride dönüp bakacak kadar,
Ne omuz bıraktık sevgiyle yaslanacak kadar.
Eller bir başka hayata sadakatle bağlanmış,
Umut kalmamış artık ufukta zerre kadar.