Kimi öyle sıradandır ezginin, unutulur
Mevsimliktir kimisi biraz kulakta durur
Ya biteviye olanlar yok mu zamansız
Ölüm gelse, hastalık olsa o yine umarsız.

En derinindenyskalar tınısıyla bırakmaz
Sanmıyorum dumandan bir göz yaşıdır akmaz
Henüz bitmemiştir ezgi, yazılır da yazılır
İşlendikçe dize dize sözler olur bir ülkü
Bellekleri silinmez daim, olur bir türkü.

İlgiye, sevgiye, vefaya değer, kemiyettir
Sözü geceleme değildir o, öze edendir
Anlamda deryalardır hakkıyla bilene söz
Nasıl da yaslanıştır fıtrata, olur bir köz.

Kendinden verrbilenler bilir işin hikmetini
Hangisi gelip geçmiş, sürmüş asaletini
Bizimkide öyle bir türküdür işte biteviye
Süzüldü onlarca yıldır da geldi bu güne.

Onun elinden çıkan nameler tanışmıştım
Eski ve fakat eskimeyen duygularla nemalandım
Kiminde çalan bendim, söyleyen ben
Bir türkümüz daha var beni duyabilsen.

Nasıl da bekliyorum o eski aşığın gelişini
En kıymetli seçkilerle inletelim gönül telini
Tel var, tezene, saz, daha ne istersen
Bir engel var aşmalısın, haydi uyan
Birlikte ses verelim ezgiye, kalmasın duymayan.

Ne büyük nimettir bilirim muhabbeti
Ancak seninle tamamlanır bu temenni
Yakılır ateşi zemine de gönle de türkünün
Gelişinle şenlenir gönüller, bize de çifte düğün.

Kimlerdi bir hatırla bulmuştu senle esini
Sensiz bulur mu tadı hiç, türküler demini?
Baba ve oğulları telden bulmuştu ilham
Dualarımız seninle, haydi bize dön babam.

Oğuzhan KÜLTE