Geç kaldın mı benim gibi vedasız kayıplara
Ağladın mı hiç kefen kabul etmeyen mevtaya
Salasız gömdün mü üryan hayallerini

Gündüzün huzuru seninle olsun
Bana Geceden bahset
Romanların yitik dünyasında kaybolmuş bir kadından
Paragrafların arasında senden bir iz arayan
Her cümlede seni betimlemeyip
Her halini ezbere bilen zihnimden bahset
Ki, tasvire gerek yok
En bilindik kahramanı sen iken

Geçmişin yankısı kulaklarımda
Alaturka bir hüzün akıyor, yüreğimden ayak uçlarıma
Pare pare bölünmüş acıların çetelesini tutarken ben
Üsküdar’ı geçen geçene hem de Atsız
Uçmak isterken hem de kanatsız.
Ah hayat ah beni hiç kâale almadın gözün çıksın.

Kalemi elime her aldığım da
Yüreğimde yeni bir yara açılıyor
Besmelesiz okuma gönlümün göğe yazdığını
İçimdeki çocuk ölüyor yıldızların tozunda
Bir avuç tuz serp sevdiceğim üstüme
Tuzda pahalandı ya
Kanayan yarama basma ha sakın basma!
Vicdanını kaybetmiş insanlık
Ya sabır demeyin ne olur
Ki, sabır da şikayetçi sabrımdan.





Hüzünlükent
Narin🍂