Ben bir kediyim
güvensizim
korkuyorum
itildim kakıldım
insan denen
mahlûka
güvenmiyorum

kuyruğuma
teneke bağladılar
önce evlerine alıp
ardından
sokağa bıraktılar

nankör dediler
değilim dedim
duymadılar

ben de ne yapayım
artık bundan böyle
tıslarım hırlarım
dişlerimi çıkarırım

Ben bir köpeğim
dövülüyorum
sövülüyorum
halbuki sadakat
ikinci adımdı

aç bıraktılar
ıssızlara attılar
işkenceler yaptılar
kuyruğumu kestiler
kulağımı kopardılar

ne kadar iyi
dost olduğumu
bir türlü
anlatamıyorum
arkadaşça
kuyruk sallıyorum
saldırıyorum sanıyorlar
insan benden
ben insandan korkuyorum

Ben bir kuşum
bir yuva
kuramıyorum
ondokuz köyden
kovuluyorum
ağaçlar evimdi
kargalar kardeşimdi
şakıyacak
ağaç bulamıyorum

Ben bir çiçeğim
neslim tükeniyor
dalımdan
koparılıyorum
istiflenip satılıyorum
kirli sulu vazolarda
can veriyorum

Ben bir ağacım
kökümden söküldüm
dilim dilim kesildim
halbuki capcanlıydım
yemyeşildim

Ben sincabım
ben bir ceylanım
kaplumbağayım
ben bir kaplanım
ben bir tavşanım
ben de sevimli kirpi
yanan ormanlarımızı
ve arkadaşlarımızı
geri verin hadi

Ben bir çocuğum
boş arsalarda
oynayamıyorum
çember
çeviremiyorum
koşturamıyorum
inşaat çukurunda
boğuluyorum

Ben doğayım
doğal olanım
safım katkısızım
ilaçlar serpiyorlar
kimyasal sıkıyorlar
karşı koyamıyorum

üzgünüm
benim bağrıma
ektikleri tohumlar
sebzeler ve
meyvelerdeki
kalıntılar için
insancıklar
bunları yediği için
hastalanıp
acı çektikleri için

Ben insanım,
hayvan diyerek
aşağıladıklarım
kadar olamadım

ağaçları
canlı canlı
doğradım
ormanları ve
içindeki canlıları
diri diri kavurdum

peşimden
gelenlere
kelebeksiz
çiçeksiz renksiz
kokusuz nefessiz
havasız soluksuz
acımsı bir dünya bıraktım

sonra
elimin kirlerini
dişimin kanlarını
güzelce yıkadım

arsızca geçtim
aynanın karşısına,
kendime baktım

ansızın bir şey oldu
dünyamı buzlar sardı
beynime sıvı ateşler aktı

olduğum yerde
yaprak gibi sallandım
ben hepsinden yalandım

hani en
kıymetli olandım
beni kurtaracak
sağlam
bir el aradım
dilim tutuldu
bağıramadım

ben bir insanım
demek için çabaladım
sesim çıkmadı önce

sonra hayvan gibi
böğüre böğüre ağladım

en nihayetinde
ağlayacak takatim bitti
sustum çığlık çığlık

gömdüm
günahkar
başımı ılık toprağa

insanlığımdan utandım

sadece
bir kostümmüş
insanlık
zannettiklerim
soyunup
çıkardım hepsini
en layık olana
katlettiğim
tabiata teslim ettim



Gülhan Çeliktaş