özlüyorum
karanfil kokulu bahçeleri
neden kokmuyorlar
birileri para kazansın diye mi
çiçekçilerdeki
canlarından olmuş karanfiller

satmak için çiçek yetiştiriyorlar
kuş yetiştiriyorlar
balık yetiştiriyorlar

Allah yaratmış karanfili
mis koksun diye dalında sallansın diye
kuşları bahçelerde ağaçların üzerinde ötüşsün
balıkları okyanuslarda mercanlar arasında
güzelliğe güzellik katsınlar diye

özlüyorum
çiçeklerin kokusunu
toprağa eksen çıkacak sulasan büyüyecek
çocuklar çiçekleri dalında sevmeyi öğrenecek
toprak güzel su güzel çiçeklere konan kelebek güzel
beton asfalt demir çimento tuğla
dizi dizi evlerle kaplanmış her yer bir avuç toprağa hasret
ağla gözlerim ağla

çiçekçilerde ölmeyi bekleyen pazarlanan çiçekler
ölü çiçeklere avuç dolusu para veren zavallı biçareler
birkaç çiçek tohumunu bir karış toprağa eksen yeşerecekler

hasretim bağlara bahçelere yeşile mora pembeye
güzel kokuya güzel söze güzelliklere
çiçekleri para için yetiştirip öldürüyorlar
kuşları balıkları para için satıyorlar
her şeyi satıyorlar
umudu hayali sevgiyi saygıyı güveni parayla değişiyorlar...

sümbülleri koparmayın boru gibidir sapları
nergisler de öyledir koparılınca solarlar ölürler
çiçekçilerde demet yapmışlar satılığa çıkarmışlar
köle ticaretinin başka versiyonları bütün bunlar
hepsine karşıyım bütün kalbimle kınıyorum hepsini

çiçek satılık değildir, hayvan satılık değildir insan satılık değildir
hepsi de satılıyor çarşıda pazarda geçici bir zevk uğruna
alınıp solunca çöpe atmak için
sevgililer günü anneler günü, Allah’ın her günü sevginin günü

bir gülün karanfilin sümbülün kır menekşesinin beyaz zambağın
kokusuna fiyat biçilebilir mi
bir yerde depolanabilir mi, parfümlerdeki kokuların hepsi gerçek mi
hangi parfüm bir gülün kokusunu taklit edebilir
o rayihayı ferahlığı gönül serinliğini dinginliğini verebilir

uçurur gökyüzüne bir gülün kokusu seni
karanfiller sümbüller dalında kalırsa etrafa da hayat verir
öldürülmüş bir çiçek artık çevresine ne verebilir

ölüyorum
bir gül koklayamadan bir karanfili öpemeden
zambağı hanımelini leylağı sümbülü menekşeyi göremeden...

Gülhan Çeliktaş