Bir dünya ki yalan ile dönüyor
her bir fani kendi ateşinde yanıyor
kimse kimsenin yarasını sarmıyor
Allah dan başkası yâr olmuyor

Birbirine tahammülü kalmıyor
bir orta yolda buluşamıyor
birinin sevdiğini diğeri karalıyor
delisin anlamında elini sallıyor

Nedir bu böyle tatsız bal kaymak
zor mu ki bu kadar sevip de saymak
beraberce gülmek birlikte ağlamak
yanındayım deyip yalnız bırakılmak

Yanında kim var annen mi baban mı
sevdiğin mi karın mı kocan mı
yeğenin mi çocuğun mu torunun mu
bunlara gönül verip de Allah ı unuttun mu

Annen babanı ya sen terk ettin ya da
onlar vefat ettiler günün birinde
kardeşlerinin her biri başka bir yerde
arkadaşların vardı samimi, hani nerede

Bir düzine çocuğun olsa yanında tutamazsın
torun seveyim dersin yorulur bıkarsın
komşu edineyim diye dedikoduya batarsın
ailenle bile derdini paylaşamazsın

Bir dünya ki vefasız bir sevgili
herkesin aklını çeler atar sırtından seni
kim yanında şimdi
Yalnız Allah bırakmıyor seni

İstemeden yaşanıyor bazı gerçekler
sevgisizlik ayrılık kalpte solan çiçekler
insan bir ömür umutsuzca ne bekler
Allah duyar sesini Allah içine sabır eker

Allahım Allahım Allahım dersem boşa gitmiyor
insanların adını zikrettikçe sanki kaçıyor
kendisini değerli beni değersiz mi görüyor
Allahım Allahım Allahım deyince sıkıntım hafifliyor...



Gülhan Çeliktaş