3
Yorum
14
Beğeni
5,0
Puan
218
Okunma
Komşumuz Cemile ablanın Şermin adında sarı saçlı mavi gözlü bir kızı vardı.Oyuncak bebeklerden daha güzel ve tatlıydı.Ona duyduğum sevgiyle böyle bir şiir yazmıştım...
O elleri seviyorum
Ufacık,masum ve yumuşak
Onları öpüyor,kokluyorum,
Mümkün değil okşamaya kıymak
Körpecik parmakları yılmamış yaşamaktan
Tırnakları kirlenmiş çamurla oynamaktan
O elleri seviyorum
Bir simide uzanmış minicik parmaklar
Korkuyorum buruşacaklar diye birden
Korkuyor,bize doymaz diye oyuncaklar
Kimbilir kaç kere ıslanmış
Gözlerinden süzülen birkaç damlayla
Kimi gün iki yana açılmış
Cıvıl cıvıl sevinç çığlıklarıyla
O ellerin sahibini seviyorum
Gün geçiyor pamuk eller kalmıyor
Sahibiyle birlikte ürkek ve yorgun...
Çocukluk oyunları gerçek oluyor
Bırakalım bu elleri kendi haline
Hep gül koksunlar mis gibi
Sevgi,şefkat gösterelim hepsine
Düşünmesinler sakın
Büyük insanlar gibi...
(04.05.1979-Tokat)
5.0
100% (5)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
Cevap Yaz