2
Yorum
16
Beğeni
0,0
Puan
385
Okunma

o gün toprak kızıldı, gökyüzü ise matemli,
o gece her yerde yankılanıyordu sessiz feryatlar.
adını bilmediğimiz ana kuzuları gibi,
şimdi vatanın koynunda uyuyorlar...
içimize bir kor ateş düşmüşcesine,
gözlerimizde yas, yüreğimizde ise ahlar.
kimin kalemi silebilir ki bu yazılanları
kanla yazılan bu acı destanı
şimdi hangi bahar açar ateşin düştüğü o ocaklarda,
yitip giden canların tenindeki o soğukluk
onu hangi rüzgar silebilir ki
o geceyi, o kurşunları, o ihaneti...
o günü, o geceyi unutmayacağız…
adınızı göklere yazdık,
ve bir gün, hak yerini bulacak;
tarih her şeye rağmen siz kahramanları yazacak
sizi unutturanlarıda yazacak unutturmayanları da.
*
Mehmet Demir
27225