6
Yorum
18
Beğeni
5,0
Puan
74
Okunma
bir gülümsemenin çizgilerinde kaybolmak
sessiz bir akşamın ortasında,
ışığın yanağında eridiği o anı hatırlamak gibiydi.
gözlerin önce kenar çizgileri izliyordu
bir zamanlar çokça gülmüş birinin
ama artık sadece sustuğu
o ince kıvrımları…
her çizgi bir cümle gibiydi,
her çöküntüde bir ömrün tebessümü yatıyordu.
o ilk gülümseyişin utancı,
son gülümsemenin yorgunluğu
hepsi oradaydı.
ve ben,
bir insanın en çok gülümsediği o yerde kayboldum.
yüzünün mimiklerine saklanmış bir mevsimdi
geri dönemedim.
dönemedim...
*
Mehmet Demir
21523
5.0
100% (12)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
Cevap Yaz
