Avuçlarımda taşıdım sevgimi,
Bir soluk umut gibi, usulca serdim yollarına.
Yıldızları topladım geceden,
Ama içimde yanan ateş sönmedi.
Kor aşk, kalbimi yakıp durdu...

Bir bahçe hayal et, terk edilmiş.
Sensiz filizler kurumuş, dallar kırık.
Kimin kalemi yazdı bu yazgıyı?
Aşk, yara oldu içimde,
Tabipler dokundu ama çıkmaz bir sokaktaydı her çare...

Yağmurun ıslattığı toprağa serptim sevgimi,
Zemherinin kucağında yeşerttim umutları.
Tomurcukları gölgeye gizledim,
Soğuk elleriyle geceler dokunmasın diye...

Söyle sevgili, vicdan terazin mi bozuldu?
Sevdamı pazarda mı unuttun?
Oysa her harfi kırılan bir şiir gibi,
Kalemim direndi yazmamaya, ama yazdı yine...

Zamansız bir sevda kondu yüreğime,
Turnaların kanadında çıkılmaz yollar buldum.
Her kanat sesinde bir özlem saklı,
Bil ki sevdamız gökyüzünde gizli...

Erol KEKEÇ/06.03.2021/21.00