Her geçen gün biraz daha yitiriyor seni,
Ellerimden kayan bir rüya gibisin.
Bir zamanlar yıldızlar kadar yakın,
Şimdi gökyüzünün en uzak köşesi.

Sözler vardı aramızda fısıltı gibi,
Şimdi yankılanıyor boş duvarlarda.
Adını her andığımda, kalbim bir yük,
Ama bu yük bile senden ağır gelmez bana.

Bir resim var gözlerimde, solmayan,
Ama dokunamıyorum, her seferinde siliniyor.
Sen oradasın, çok ötelerde,
Ben buradayım, hasretin ortasında.

Yollar var aramızda, aşılmaz duvarlar,
Her adım bir mezar, her durak bir ayrılık.
Ne kadar koşsam, ne kadar düşsem,
Sana varmak imkânsız, yol bitti sanırım.

Zaman durmuyor, içimdeki yangın gibi,
Her saniye biraz daha söndürüyorsun beni.
Bir mum alevi gibi titriyor sevgim,
Ama sen, rüzgârın ta kendisisin.

Duyuyor musun sesimi?
Belki bir yıldızın arkasından bakıyorsun.
Belki bir yağmur damlasında,
Ama ben yine de susuyorum.

Her geçen gün biraz daha uzaklaşıyorum senden,
Bir okyanusun dibinde bir damlayım artık.
Ama bil ki bu ayrılık değil benden sana,
Ayrılık, içimde kopan bir fırtına sadece.

Dünya dönüyor, zaman geçiyor,
Ben sensizliğin ortasında dönüyorum.
Ve her dönüşte biraz daha kayboluyorum,
Her geçen gün, biraz daha senden uzaklaşıyorum..
RAMAZAN ACAR