Geceler almasın beni koynuna,
Üşüsün bedenim dinmesin ağrım.
Ne yıldızlar ne ay görünsün bugün
Son temennim olsun benim bu çağrım.

Güneş de doğmasın, haftalar boyu,
Kararsın tan yeri, şafak sökmesin.
Karanlık kaplasın koyu mu koyu
Üstüme dünyanın yükü çökmesin.

Kabul etsin bir kez "misafir" diye,
İşlesin ne olur küçük bir sevap.
Donsun bütün sular, güne hediye
Geceden sabaha uymasın hesap.

Bu sessizlik neden, neden bu gölge?
Korkumu korkutsun düşüncelerim.
Dönsün etrafımda bütün bir bölge
Başımı döndürsün hep gecelerim.

Bir güzellik yapsın kıskansın herkes,
Masrafı bu defa yazmasın bana.
Karanlık içinden gelirse bir ses
Kefil olmam bilsin, kızmasın bana.

Doğsun artık güneş, fark etmez gayrı,
O, senin başında hep tacın olsun.
Ne anlamın var ki gündüzden ayrı?
Yaptığın bir ömür utancın olsun.