Hayaller kurmak istiyorum...
Sevgiye, sevgiliye dair kentler inşa etmek.
İçinde denizler, okyanuslar olan,
Özgür kuşların uçtuğu;
Özgürlüğe rağmen
Hiç gitmeyen sevgililerin,
Bitmek bilmeyen aşkların,
Gülen yüzlü çocukların
Ve umut dolu kadınların olduğu bir kente
Şiirler yazmak istiyorum.
Sadece ağrıyan sol yanıma değil, sen misali...
Ama hep sende başlayıp sende bitiyorum.
Hayallerim sende tutsak,
Hücrede tutuklu bir mahkûm misali!

Sana, okyanus olan bir kentten,
Derinliğindeki mavilikten aşkımı sunmak istiyorum.
Ama benim kentimde okyanus yok;
Başka sular var,
Gözyaşı misali...


Sana, deniz olan bir kentten
Martılarla hasretimi yollamak istiyorum.
Ama benim gökyüzümde martılar yok;
Başka kuşlar var,
Uçamayan,
Kanadı kırık serçe misali...

Sana, güzel bir kentten,
Tanıdık dostlardan
Selam yollamak istiyorum.
Ama benim kentimde dostlar yok;
Herkes yabancı,
El âlem misali...

Sana, adımları küçük,
Yüreği kocaman çocuklardan
Gülen yüzler yollamak istiyorum.
Ama benim kentimde
Çocuklar yetim, biraz da mutsuz;
Sevgi mevsiminde
Annesizlik misali...

Sana, hüzün dolu bir kentten,
Yıkılmış hayallerine rağmen
Sevmekten hiç vazgeçmeyen
Umut dolu kadınlardan sevdalar yollamak istiyorum.
Ama senin sevecek yüreğin yok;
Sevgisizlik misali!


Ve ben sonra,
Hepsinden, herkesten,
Bütün hayallerimden
Vazgeçiyorum.

Belki yaşamak,
Belki de sessizce ölmek için.
Kader misali, yazgı misali
Vazgeçmiyorum.







#hüzünlükent Narin