0
Yorum
6
Beğeni
5,0
Puan
443
Okunma
Kaçıncı terk edilişim,
Kaçıncı yanılışım?
Kaç döngünün içinde savrulup,
Kaç döngüye hapsoluşum...
Esen rüzgârlar bile iter beni çukuruma;
Vardığım yer, olduğum kişiden ibaret.
Baş başa kaldığım tek yer yine...
Ulaşamadığım yerde buldum özümü.
Her uzandığımda mücadele ettiğim,
Benim dışımdaki uğraşlarım beni benden aldı.
Ne uğruna yaratıldık?
Belki de bir tutam sevgi hatırına yeryüzündeyiz;
Kendimizi unuttuk...
Yaşamın ne kadar farkındayım? Ne yöne doğru işliyor kaderim?
Zamanım akrebime bağlı, kuklayım; sürükleniyorum kendimi unuturcasına.
Farkına vardığım anda yok olabilecekken, daha çok sarıldım akrebe;
Halbuki yelkovan döngüyü tamamladığı anda,
Savuracak beni bilmediğim bir aleme.
5.0
100% (2)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
