BENİ ÜZEN
​Dünyamız nizamsız, insanlık mutsuz,
Yaşama sevincini kaybettik sanki.
Atimiz karanlık, yok umudumuz;
Daha kötü günler gelecek sanki.

​Dünyada olanlar görünür cici,
Zannedersin bunları saadet tacı.
Giydiğin zamanlar verirler acı,
Tatlı bir şey kaldı mı ki dünyada?

​Gerçeğin yerini sahtesi almış,
Yazıktır bu oyuna insanlık kanmış.
Hakk’ı bilenler hem gaflete dalmış;
Ölümle uyanır, anlarız bir gün,
Pişmanlık duyarız, ağlarız her gün.

​Mabudumuz Allah’tır, bilelim gayrı,
Hakikat İslam’da, görelim gayrı.
Hayata bakışımız olsa da ayrı,
Aslında bütünün parçasıyız biz;
Allah’a kul olalım, gelin hepimiz.

​Rabbimiz Kur’an’da şunları söyler:
"Hak geldi, batıl yok oldu beyler."
Hakk’ın karşısında batıl sona erecek,
Biz de Hak’tan yana olalım beyler.

​Erkeğimiz öfkeli, kadınlar mutsuz,
Haberler pek acı, ekran huzursuz.
Her şey değerlendi, insansa ucuz;
Yok ediyor zalimler hem neslimizi,
Medeniyet yalanıyla bozuyor bizi.

​Narinlerimizi görüp üzülüyoruz,
Aileler desen, bozuluyoruz.
Bilenler toplanıp konuşuyoruz;
Çözüme götürecek ne projemiz var,
Ne de tutarlı bir önerimiz var.

​Görünen o ki ölümler devam edecek,
Bu kötü gidişata kim "dur" diyecek?
Kulislerde konuşulanlar hep "-cek" ile "-cak",
İnsanlık can çekişiyor, bozuldu düzen;
Vicdanların duyarsızlığıdır hep beni üzen.