0
Yorum
1
Beğeni
5,0
Puan
318
Okunma
Hatırladıkça mazideki günlerimi ben,
Kalbimde bir sızı duyarım birden.
Bir an düşündüm kendi kendime;
Güçsüz, mutsuz, ümitsiz biriyim ben.
İlk bakışta hayat benim için gülpembeydi,
Zamanla o gülpembe, bir diken oluverdi.
Sevip koklamak istediğimde onu
Bir ok gibi saplanıp yüreğimi deliverdi
Daha güvenim yok güle, pembeye,
Sızısı ruhumda yer eder diye.
Güvenim kalmasa da bir meyil var;
Belki dikensiz bir gül vardır diye.
Zaman geçse bile izi gitmiyor,
Diken soldu artık, kalbe batmıyor.
Kendisi öldü de hayali kaldı;
O hayal zihnimden çıkıp gitmiyor.
Eyvahlar olsun, şu hâlime bakın!
Bakın bakın da siz düşmeyin sakın.
Dikeni gül sanıp koklamayasınız;
Bir dosttan size son nasihatim bu.
5.0
100% (1)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
