Sandıktan mimikler...
Sıladaki yazgımda bir güneş
Gölge altlarında ıslatırdı beni hep Ne de olsa Işıktım Aşık oldum sukutuna materyal bir hilenin İsmi lazım değil bana Ölüm kıyısında birkaç tortul bırakır sinemde belki Maviliklerde g/izlerken ezgilerini K(ah)ırda kalacak mateme şiyârdır Teneffüse çıkardım ilham perilerimi çünkü düş/önce artık sevinçlerim var harflere asılı Genzi yanık bir düğmeye yumuşak sözler diziliyken Köz _ sa(n)(d)ık _ gibi miyim sana... Kül olmuş bir k/ağıdın Makbere değdirmişse oyuncağını Tanrı Bir damla suylan bir karış toprak olunca sonu Ne hasretler yetişir Ne özlemler bilir misin? Zannet ki Sadece mimiklerle h/alaydır kapıma sığ(ın)an Günün şiiri seçtikleri için tüm kurul üyelerine çok teşekkür ederim .. Gezgin imgeler... |
İnanılır gibi değil. Sorun burada şiiri yazan değil. Ama böyle bir şiiri yazan şairin şiirinin yayınlandığı gün, aşağıdaki şiir de yayınlanmış.
Hadi kıyaslayın bakalım!
Suyu böldüm derim
suyu böldüm derim
bir koşu iç sıkıntısı tarttıktan sonraydı
sen bana büyük kötülükler ettin
bir dağı koynuma koyup
incecik camdım taş attın
ikiye katlayıp mektubumu
masanın bir köşesinde unuttun
ağzında bir “sarhoş mektubu okunmaz”
okuma
huysuzluğum bundan
o taylar durduk yere delirmedi
küçük bir inceliğe eğerken boynumu
o prangayı sen sözden yaptın
o prangayı sen inkardan
o prangayı sen zül’den yaptın
ardıma baktığım bundan
çün niyazım yarım, ağzımda
eda et, dem vur
“seni incitmedim” de
sureler üfle, mezbaha önünden geçtim diyeceğim
kuru dal gibi
yeşertisiz ve kopan bir dal gibi
ayırdın elini gülümden
cengini süngümden
küstüm derim daha ne
ardıma baktığım bundan
çün süte öf kattın
ovarak yaraya bakan etimi
yağmurun adına üşüdüm
ıslağın adına sırılsıklam
kalbinde sezilmeyi bekleyen sızıyı bildim
layığındı, dökülürse cisminden
utanmam, suyu böldüm derim