![]() Kopmaca Oyunu
suskunluk
dilsiz bir canidir seslerin birbiriyle çatıştığı yerde bir şehir var gözden uzakta binlerce çığlık var kulaklardan uzakta içinde yanlış evleri -yanmış hayalleri ölmek yıpratıyor hayatı hayat ıslığını çalmıyor ne yazık aramızda buzdan bir boşluk var aynı kan grubundan olsak bile safları birbirinden soğutan aramızdaki uçurum köprü kuramayan bir hayalettir kaç kez toplansak kaç kez sıklaşsak, yan yana anılır adımız hangimiz yalandan daha yalan bu uğursuz fırkalarda hangimiz birimiz için deli olduk birimiz için hasta ve yasta sadece camide mi kim kimi Allah’sız sansın bu zamanda kim kime kimin için yansın hangimiz daha çürük hangimiz daha olgun göğe kafa tutan ihtişamıyla yeni yeni piramitler dikiyoruz hangimiz daha iyi hangimiz daha firavun- anladın mı var mıdır anasız doğurmanın amaçsızca yaşamanın bu hayatta fiyakası hangimiz daha eğri hangimiz daha doğru! söyleyin biz bu mumyalanmış çağda sürekli bir uyku hâlinde iken yosma gecelerin kucağında ayrı ayrı köşelerde candan vurulduk katlana katlana gölünü özleyen kandan yaştan vurulduk herkes anladı tepelerin sessizliğini eteklerinde sancı başladı çoktan hangi güç durdurabilir ki dünyanın ışığa davetini isteriz ki herkes inancına ve töresine kendinden olmayan birine de aşık olsun aş elden su gönülden birlikte bağdaş kurduğumuz sofradan vurulduk biz her kim ki aklını yüreğine fısıldar harfler yürür, sesini çözmeye gelir bir cevaptan daha çok hayatıyla yüzleşir ve her kim ki yatağından küfürbaz kalkar asrın karanlığına övgüler dizip kendine bir tünek aradığında can cana kir/acı gibi baktığında ayıbını silsin masasından makas belki de tek eldir kalbi onaran _boran |