Hiç gelmezdin uykusuz geçen gecelerime
Nasıl oldu da gece rüyama girdin
Gözlerimin içine bakıp
Bir kaç cümle konuştun benimle..
Konuşurken titredin,eksik kaldı sözler
Yine boşluğa takılı kaldı gözler
Ben suçluyum,seni sevdiğim için

Öyle derin derin baktın ki gözlerime
O bakşlarda ben olmayacağım artık
Bundan sonra sana attığım her adım
Zafer çığlıkların olmasın
Yüzün olmasın bana dönmeye
Suçluluğun nüksetsin aklına
Bu zan perdesi aralanmadan
Kıyısı olmayan deniz gibi yetim kal

Ben seni çok sevdiğin gecelerin kucağına bıraktım
Bu deli yüreğimle artık başbaşayım
Bir dalga dalga vurmayacaksın yüreğime
Yakamozları seyretmeye çekişin kıyılarımdan
Bir daha olmayacaksın düşlerimde

Yazmak istemiyorum artık seni şiirlerime
Uzak ol şair yüreğimden
Kalbimde değil
Kalemimde yazılmış bir şiir olacaksın
Yaktım yüreğimin sen kenarlarını
Çöksen de gecelerine sis gibi
Her doğan güneşe
Anlamsız bir not gibi edileceksin

Biliyorum ve farkındayım
Aleyhime söylenecek tüm sözler
Ama,söylediğin her söz
Senin yıkımın olacak
Duyuyor musun beni
Yapabileceğim birşey yok aslında
Sadece sabrı kuşanıp
Sensiz yürümek daha iyi olacak bu yollarda
Bitmemiş kalsa da içimdeki düşlerim
Biliyorum ölmekten öte yaşamayı öğreniyorum
Attığım her adımı bilinçli atıyorum
Şimdi yeniden doğuyorum
YEŞİLIRMAK