4
Yorum
17
Beğeni
5,0
Puan
192
Okunma
Gözlerin…
Bir kıvılcım gibi değdi içime de
Gece, karanlığını unuttu o anda.
Bir rüzgâr esti sen bakınca,
Sanki dalgalar bile ateşe boğuldu kıyıda.
Bir adım attın
Şehrin bütün sokak lambaları sustu,
Bir tek gözlerin konuştu.
O an…
Kalbime bir ateş
Benliğime kızıl bir ışık sızdı.
Yangın işte böyle başlıyor sevgilim.
Hiçbir çığlık atmadan,
Hiçbir alev görünmeden
Sadece bir bakışın içimdeki külü alevliyor.
Adın bile bir kor,
Dudaklarıma değmeden yakıyor..
Yanaklarımda bir sıcaklık,
Göğsümde hızla çarpan bir çekiç gibi kalbim.
Ve ben,
Bütün bir ömrü söndürmeye değil,
Senin ateşinde yanmaya razıyım.
Çünkü bazı yangınlar felaket değil…
Bazı yangınlar,
İnsanı yeniden doğuruyor.
Senin gözlerin mesela
Beni kül olmaktan alıp
KENDİME çeviriyor.
Hülya Çelik
5.0
100% (7)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
Cevap Yaz