1
Yorum
18
Beğeni
5,0
Puan
183
Okunma
Sana benzer bir mevsimde kaldım,
Ne tam bahar oldun
Ne de kışın cesaret ettin gitmeye.
Gökyüzü gibi sustun,
Bulutlandın ama yağmadın.
Dağlara baktım,
Dik duruyorlardı ama içleri çatlak.
Sen geldin aklıma.
Güçlü görünürdün,
Ama en derin yerinden kırılmıştın.
Rüzgârın yönü değişti birden,
Tıpkı senin bakışın gibi.
Bir gün yüzümü okşadın,
Ertesi gün arkanı dönüp geçtin.
Rüzgâr bile özür dilerken
Sen susmayı seçtin.
Bir ağaç gibi bekledim seni, de
Kök saldım, yaprak döktüm.
Sonbahar hep bana geldi,
Sen baharı kendine sakladın.
Şimdi doğaya bakıyorum
Ve her şey senden yana.
Güneş bile batarken
Benden özür diliyor.
Ben mi?
Ben hâlâ buradayım.
Kırgın ama sevgi dolu,
Sessiz ama vazgeçmemiş
Doğaya benziyorum artık
Yaralıyım,
Ama her şeye rağmen
Yaşamaya devam ediyorum.
Hülya Çelik
5.0
100% (7)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
Cevap Yaz